sıkılganlık..

bu temmuz ortasında çok sıkıldım bu şehirden, bu işten, insanlardan..haftaya yurtdışı görevim var ve hiç ama hiç istemiyorum gitmek..düzenimin ikide bir bozulmasından sıkıldım, bir sevgilim bir ben gidiyoruz..o büyük lila valizim hep aşağıda..tam ders çalışmaya başladık yol aldık diyecekken gene bir şey çıkıyor..neyse sağlık olsun elbette..inşAllah bu iş sıkılganlığımız güzel bir nihayetle son bulur sevdicekle ikimizin..ne hoş olurdu ikimiz de aynı zamanda....

balzac bir iddiaya göre demiş ki :

şefkatlı bir kadın kalbinde çocuk, aşkın yerini tutabilirmiş..ne güzel bir söz böyle..bugün duydum..anne olmak ne güzeldir kimbilir her zorluğuna rağmen..çok sevmek senden olan bir şeyi sınırsızca sevmek, çılgınca sevmek, sonra onu hayata koyuvermek, arkasından bakmak..şimdiden bunları düşündükçe çaresiz hissediyorum kendimi.ama insanın bir çocuğunun olması, onun için bir şeyler yapacak olmak, şimdiden heyecanlandırıyor beni..okuduğum kitapları onun için okuyorum, bir gün ona anlatmak için..lisedeyken aldığım metallica albümlerini hala saklarım, kasetlerin modası geçse de bir gün ona/onlara gösteririm diye..lisedeyken bile bu düşünce vardı bende..sanırım bu Allah'ın verdiği bir eşsiz bir duygu..eşceğizimle anılarımız, yazılarım, dinlediğim şarkılar, kariyerim, eğitimim hepsi bir anlamda onun için..iyi olan ne varsa hepsi onun için olmalı ve en iyisi olmalı diye düşünmek hem çok güzel hem çok tehlikeli..Allah utandırmasın ve nasip etsin inşAllah..