sevgi ya da aşktan bahsetmeyeceğim..
şu an bulunduğum yeri aslında sevdiğimden bahsediyorum..hala işteyim saat 19.11, oğlumla beraber babamızın toplantıdan çıkmasını bekliyoruz..ben bir yandan ingilizce bir şeyler çalışırken bir yandan kafamdaki tilkilerin kuyruklarını gözlüyorum..hamile olduğumu öğrendiğimden bu yana müthiş bir heyecan ve de korku var içimde aslında..kendime kızıyordum bir yandan, daha yapılacak bir sürü iş vardı bir bebek engel mi demekti bunlar için..hep etrafımdan söylenen şeylerdi aslında bunlar, oğluma haksızlık etmek istemem, o benim en kıymetlim!!
ama kariyerime dair başarmayı çok istediğim bir hayalim vardı ki hamile ya da çocuklu halimle başaramayacağımı düşünüp kendime eziyet ettim aylarca..şu anki konumumuz hiç de fena sayılmaz çok şükür! ama babamız ve biz daha iyi yerlerde olmak istediğimizden midir nedir bir türlü tatmin olamadık burada..işte bu yazı tam da bununla ilgili!
burayı aslında sevdiğimle ilgili!
buradan bir gün ayrılırsam burayı özleyeceğime eminim hatta..
ben kariyerime dair bir şeyler başarmanın tadını ilk burada tattım mesela..
burada güzel dostluklarım oldu..
güzel ülkeler gördüm, ülkemin kıymetini anladım..
hayatım değişti resmen burada
hiç aşık olacağımı düşünmediğim umutsuz bir anda biriyle karşılaştım burada ve çok sevdim onu..
ondan mailler bekledim bu bilgisayarda, gelince sevindim
yüzüm o kadar çok güldü ki bu odada, ağladıklarımı unuttum..
bu odada gördüm onun çekingen yüzünü
ve ona itiraf ettim hislerimi bu odada,
o zamanlar gizledik herkesten
ne heyecanlı günlerdi..
ve çok geçmeden nişanlım oldu o insan, sonra da kocam..
biz evliliğe alışmaya çalışırken bir bebek hayal ettik sonra..
hamile olduğumu da burada öğrendim
kulaklarım sağır olmuştu sanki çift çizgiyi görünce
çok sürmedi çok şükür hayalimizin gerçeği bulması..
şimdi buraya öyle alıştım ki aslında
karşı odadan bana gülümseyen birinin varlığına
başka bir yere gitsem naparım bilmiyorum
kısacası seviyorum ben burayı...:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder